Nasza przygoda kajakowa rozpoczyna się w Sorkwitach, na Jeziorze Lampackim. Oprócz wspaniałej i dzikiej przyrody, godnym uwagi jest pałac w Sorkwitach z 1788 r. 🏰, który znajduje się z lewej strony ujścia zaraz po wpłynięciu na jezioro.

Przepływamy Jezioro Lampackie kierując się w stronę prawego brzegu. Za drugim półwyspem, nieco ukryty w trzcinach, znajduje się przepływ na zatoczkę, która zachwyca spokojem po zwykle dość wietrznym jeziorze 🤫. Kierując się środkiem, przepływamy poprzez szuwary na Jezioro Lampasz 🌿. Jezioro to jest nieco dłuższe, ale i węższe od swojego poprzednika, a w nadbrzeżną przyrodę wkomponowane są nieliczne zabudowania, co urozmaica tutejszy krajobraz 🏡.

Kierując się ponownie w prawo, robimy duże półkole i pod koniec jeziora spływamy w jedną z najbardziej urokliwych, ale i najtrudniejszych rzek na szlaku – Sobiepankę 🌊. Dość żwawy nurt, liczne przeszkody i zakręty oraz nierzadkie wypłycenia sprawiają, że ten odcinek spływu staje się prawdziwą przygodą! 🚣‍♂️ Jednak niezwykle czysta woda, osłonięty drzewami z obu stron brzeg, występujące na dnie gąbki słodkowodne i ławice ryb 🐟, które nie raz same wskakują do kajaka, w każdym wywołują zachwyt. ✨

Po trudnym i zachwycającym odcinku wpływamy na niewielkie Jezioro Kujno, które kończy się wypływem Rzeki Grabówki 💧. Rzeczka ta, już nieco szersza i mniej dzika, nie powinna sprawiać kłopotów – jej wolny bieg umożliwia relaks i kontemplację przyrody 🦆.

Następnym etapem jest Jezioro Dłużec. Jak sama nazwa wskazuje, nieco się ono dłuży z uwagi na dość prosty przebieg jeziora, które jednak do najkrótszych nie należy 📏. Na prawym jego brzegu znajdują się zabudowania wsi Bobrowo, natomiast na lewym rozciągają się malownicze łąki i pola 🌾.

Po przepłynięciu jeziora spływamy w ujście z lewej strony, gdzie zaczyna się króciutka struga prowadząca nas na Jezioro Białe ⚪. Przepływamy między wyspą a brzegiem, a następnie niewielkim przesmykiem między dwoma wyspami 🏝️. Stąd można już dostrzec prześwitujące przez drzewa budynki Stanicy Wodnej PTTK w Bieńkach – i tam właśnie kończymy ten etap naszej podróży! 🏁✅

Po zwodowaniu kajaków na Spychowskiej Strudze na moment wpływamy na Jezioro Spychowskie 🛶, z którego jednak szybko spływamy, trzymając się jego lewej strony. Po czym jeszcze kawałek podążamy z nurtem rzeki wzdłuż zabudowań wsi Spychowo 🏡.

Rzeka kończy swój bieg w Jeziorze Zdrużno 🌊, które także szybko opuszczamy, spływając na prawo zaraz za trzcinowiskiem. Kierując się kolejno w lewo, wpływamy na dość długie, otoczone lasami Jezioro Uplik 🌲. Na jego prawym brzegu znajduje się Rezerwat Czaplisko – rezerwat czapli siwej 🦢.

Przepływamy pod mostem drogowym, skręcamy w prawo i wypływamy na szerokie wody Jeziora Mokrego 💧. To jedno z większych i najgłębszych jezior na szlaku (ponad 50 m!). Jego dość proste i szerokie koryto w pierwszym momencie daje wrażenie bezkresnego, jednak nie taki diabeł straszny... Przy dobrej pogodzie Jezioro Mokre zachwyci nas przepiękną przyrodą, otoczone z obu stron Puszczą Piską 🌳, która po minięciu miejscowości Zgon zdaje się być nietknięta przez cywilizację. Łagodne i piaszczyste brzegi stwarzające korzystne warunki do kąpieli oraz trzy wyspy 🏝️ sprawiają, że oprócz respektu jezioro budzi również zachwyt.

Jezioro Mokre jednak bywa też kapryśne 🌬️. Przy wietrznej pogodzie potrafi przywitać nas niemałą falą, która może przysporzyć nieco trudu i przeszkodzić w zachwycaniu się widokami. Za to pozwoli przeżyć prawdziwą przygodę dla osób nie bojących się wyzwań! Zwykle w godzinach popołudniowych wiatr jednak przygasa i pozwala na spokojne pokonanie jeziora.

Przy końcu jeziora skręcamy w prawo i dopływamy do tamy, gdzie po długiej przeprawie przez Jezioro Mokre, można się rozprostować, gdyż ponownie przenosimy kajaki 🚶‍♀️. Przenosimy się na Jezioro Krutyńskie 💎, zaczynając tym samym jeden z najpiękniejszych etapów szlaku. Jeziorko Krutyńskie w przeciwieństwie do Mokrego jest bardzo wąskie i kręte, początkowo ciężko je odróżnić od rzeki. Jeziorko Krutyńskie wraz z rzeką Krutynią prawie do samej miejscowości Krutyń stanowią ścisły rezerwat 🌿.

Odcinek ten zachwyca różnorodnością przyrody 🦋. Powalone drzewa, niezmieniony przez człowieka krajobraz, bogata szata roślinna, ogromna ilość ptactwa wodnego oraz przejrzysta woda 🐠, która umożliwia obserwacje przepływających pod nami ryb, powoduje, że rzeka tutaj wydaje się zupełnie dzika! Mimo licznych turystów, którzy spływają tym odcinkiem, mamy wrażenie, jakbyśmy to my odkrywali ten obszar szlaku po raz pierwszy ✨. Płynąc wraz z nurtem rzeki, powoli dopływamy do pierwszych zabudowań miejscowości Krutyń 🏡. Mijamy duży, betonowy most i na lewym brzegu rzeki kończymy dzisiejszą przygodę. 🏁

Przez ten etap szlaku poprowadzi nas głównie Rzeka Krutynia 🌊. Jest to jeden z najłatwiejszych i najprzyjemniejszych odcinków całej trasy! 😊

Startujemy z Krutyni i po około kilometrze dopływamy do młyna wodnego, gdzie musimy przenieść kajaki 🚶‍♂️. Łagodny nurt i szerokie koryto rzeki sprawiają, że poruszanie się tym odcinkiem nie przysparza żadnych trudności. Bez obaw można oddać się nurtowi i podziwiać wspaniałą roślinność okalającą nie tylko oba brzegi, ale również występującą na dnie rzeki 🌱. Jest ona tak bujna, że niejednokrotnie na jej powierzchni tworzy grube, zielone dywany, które z kolei są chętnie zasiedlane przez stada różnobarwnych ważek 🦋 – widok iście bajkowy! ✨

Rzeka niesie nas naprzemian przez dziki krajobraz 🏞️ i nieliczne zabudowania, okryte drzewami brzegi i rozległe łąki. Szybko i często zmieniający się krajobraz nie pozwala na nudę 😉. Rzeka przeprowadza nas przez panoramy tutejszych wiosek i liczne pastwiska odcięte od wody pasmem trzcin. Mijamy wieś Wojnowo 🏡 i dopływamy do Ukty, gdzie kończymy ten relaksujący etap. ✅

Wracamy na obszary dzikiej przyrody! Koryto rzeki rozszerza się, brzegi stają się coraz bardziej zalesione, a obszar trzcinowisk nieco się zmniejsza. To jeden z najbardziej malowniczych i spokojnych odcinków Krutyni. ✨

Co nas czeka na trasie?

• Jezioro Gardyńskie: Dopływając do niego, kierujemy się w prawo, płynąc przez zwykle dość bujny i zachwycający kobierzec podwodnej roślinności 🌿.

• Malownicze jeziora: Na chwilę wypływamy na Jeziorko Malinówko, z którego lewą stroną przedostajemy się na Jezioro Jerzewko.

• Iznocka Struga (Czarna Woda): Jezioro płynnie przechodzi ponownie w rzekę. Koryto staje się tutaj bardzo szerokie, a brzegi porastają gęste lasy oraz szerokie pasma trzcin i sitowia 🌾🌲.

Finał spływu: Dopływając do miejscowości Iznota, mijamy kilka zabudowań – są to jedne z najbardziej malowniczych domków na całym szlaku 🏡. Spływ kończymy przy moście w Iznocie, gdzie czeka już na Państwa nasz transport. 🚐💨